Week in Beek

Door mandybollegraf
Zicht op de stuwwal vanaf Persingen in de Ooijpolder.

Reizen in coronatijd. Ik zoek het dit jaar dichtbij huis, want ook binnen onze landsgrenzen is nog van alles te ontdekken. Vorige week kon je deel 1 van mijn week in het Gelderse Beek lezen. Inmiddels ben ik terug en wil ik het vervolg van mijn solotripje met jullie delen. Omdat ik opnieuw verrast werd door de prachtige natuur, maar ook omdat mijn verblijf onverwachts een extra dimensie kreeg…

♡ Het vervolg van de N70 ♡
In mijn vorige blogbericht vertelde ik al dat ik was begonnen aan de wandelroute N70, die bij het appartement waar ik verbleef startte. De eerste lus die ik liep was al erg mooi. Het dorpje Beek ligt aan de voet van een stuwwal die tijdens de laatste ijstijd is ontstaan. Het oprukkende landijs heeft toentertijd enorme hoeveelheden zand voor zich uitgeduwd. Die bergen en valleien hebben vandaag de dag bijzondere namen gekregen. Tijdens het eerste deel van de route liep ik bijvoorbeeld over de Sterrenberg en via de Duivelsberg door het Filosofendal om vervolgens via Berglust en de Heksendans weer terug te komen bij het kerkje in Beek, tegenover mijn appartement.

De dorpjes Beek en Persingen. De pijl wijst naar het appartement waar ik deze week verbleef: ‘Bed in Beek’.

♡ Het hoog en het laag ♡
Maar deel twee van de tocht had net zoveel moois in petto. Dat kon ik op de kaart al zien. En dus trok ik op mijn laatste dag de wandelschoenen weer aan. Het eerste stuk was wederom pittig, zo vlak na het ontbijt. Maar het uitzicht vanaf de Wolfsheuvel was de klim (ahum, tsja, even dat Alpengevoel vasthouden toch?) absoluut waard. Vanaf de top kijk je uit over de platte polder met als blikvanger het kerkje van Persingen. Bij helder weer reikt het zicht voorbij de Waal tot aan Arnhem, 25 km. verderop. Hier kun je pas echt goed zien waarom er hier in de volksmond gesproken wordt over ‘Het Hoog’ (de stuwwal) en ‘Het Laag’ (de Ooijpolder). Een wondermooi contrast.

Links het uitzicht op Persingen vanaf de top van de Wolfsheuvel.

♡ De oorden van de gelukzaligheid ♡
Ik vervolg mijn weg, al klimmend en dalend, door het bos dat langzaam maar zeker begint te verkleuren, richting akkers die gescheiden worden door eeuwenoude vlechtheggen. In mijn wandelgids lees ik dat deze weilanden de ‘Elyzeese Velden’ genoemd worden. Het idyllische landschap bracht onze 19e-eeuwse voorouders al in vervoering en de dichters uit die tijd gaven deze plek haar naam, uit de Griekse mythologie: de oorden van de gelukzaligheid.

De N70-route (16 km.) wordt heel goed aangegeven: overal langs de weg vind je paaltjes met groene koppen.

♡ HEX ♡
Vandaag de dag zijn Beek en haar bossen en valleien nog steeds een inspiratiebron. Niet alleen voor mij. Toen ik tijdens mijn laatste avond in gesprek raakte met de eigenaars van het appartement waar ik verbleef, kwam ik erachter dat er zelfs een bestseller over is geschreven. De thriller HEX van Thomas Olde Heuvelt kende ik wel, maar ik had geen idee dat het verhaal over een mysterieuze heks zich in dit Gelderse dorp afspeelde. Sterker nog: zelfs het gebouw waarin ik sliep, dat deel uitmaakt van de voormalige slagerij van Beek, komt veelvuldig voor in het huiveringwekkende verhaal…

Een op het oog onschuldig dorpje…. maar Beek bleek ook de mysterieuze setting van de bestseller HEX. De voormalige elektriciteitscentrale linksboven, herinnert aan de tijd dat hier een bergspoortje liep dat Beek met Berg en Dal verbond. In de thriller speelt het gebouw een rol. Tegenwoordig huist hier Antiquariaat Supplement Beeld- en Boekwerken (rechtsonder).

♡ Bang in Beek ♡
Ik kon het natuurlijk niet laten direct te beginnen met lezen toen ik van de eigenaars een exemplaar in mijn handen gedrukt kreeg. En die laatste avond lag ik toch heel anders in mijn bed in Beek… En ook de wandeling door de bossen en het dorp de volgende dag kreeg een extra dimensie. Ik zal geen spoilers weggeven, maar na het lezen van HEX kijk je heel anders naar de Bekenaren… Gooi nog wat mondkapjes in de mix en het onheilspellende gevoel is helemaal compleet 😉 Olde Heuvelt over Beek in HEX: ‘Wie er wordt geboren is gedoemd er tot zijn dood te blijven. Wie er zich vestigt komt er nooit meer weg.’ Dus, raadt hij ons aan in het nawoord:’ Blijf niet te lang’. Mijn week in Beek zit erop. Net op tijd waarschijnlijk, want ik kon het dorp zonder problemen verlaten. De Waalbrug weer over, terug naar Twente.

Slapen in een voormalige slagerij bij Bed in Beek. Coronaproof: eigen ingang, met keuken, geen gemeenschappelijke ruimtes.
Waar nu de badkamer zit, zat vroeger de rokerij van de slager.
Meer info over de N70 vind je hier.

♡ Boek in Beek ♡
Ik vertelde het in mijn vorige bericht over mijn week in Beek al: ik kwam hier niet alleen om te wandelen, ook om te schrijven. Dat is gelukt, van freewriting tot mindmaps, van bloggen tot ….. Wie weet schreef ik ook een boek in Beek 😉 Wat ik al wel vast kan vertellen: de komende tijd kun je meer blogberichten van me verwachten over uiteenlopende onderwerpen. En omdat ik via Instagram nog steeds bijna dagelijks vragen beantwoord, zal dat ook iets zijn waar ik op mijn blog meer aandacht aan ga geven. Dus… Vraag maar raak! Ask me anything, mag echt van alles zijn, hoeft niet plantengerelateerd te zijn 😉 En wie weet vind je het antwoord op jouw vraag binnenkort terug op mijn blog!

Tot snel ♡

Bestel mijn kamerplantenboek Plantastic nu, dan ligt ze de volgende dag in je brievenbus 🙂 Het liefst via Bazarow. Of steun je boekhandel of plantenwinkel en #kooplokaal! Meer weten over Plantastic? Klik hier.

2 Reacties

Mariët 24 oktober 2020 - 11:14

Dank je wel voor je mooie verhaal, Mandy. Ik heb weer een mooie wandelroute op mijn verlanglijstje staan!

Reply
mandybollegraf 24 oktober 2020 - 21:19

Bedankt Mariët! Echt een aanrader inderdaad 😊 Liefs 💛

Reply

Laat een reactie achter ♡

Dit vind je misschien ook leuk